تن بی حریم تو شبیه بندر گاهه، کاش با مسافرای ثابتت فرق کنم
من مسافر یه کشتی بدون ناخدام، خودمو بهت سپردم خودمو غرق کنم

یک شبه رسوب کردی تورگای قلبم، ته نشین کن منو تا کنار بندرگاهم
عاشقم کن راه پیداکنه خون تو رگهام، منو اول غرق کن بعد نیا همراهم

■

با من چه کردی تا باورم شه رفتن عذابه، موندن عذابه
تو باورامو تغییر دادی، تغییر یک مرد یک انقلابه

■

عاشقم کن من رفتنی مقیم تو بشم، برا موندن عاشقی بهونه دستم میده
من بازنده احساسیو که شناختی، عاشقم کن منو چون عشق شکستم میده

انقدر طاقت پرهیز ازآغوش توهست که به ارتباط بی رابطه عادت بکنم
تو رو بی پرده همون مریم بکری می خوام که بتونم تنمو با تو طهارت بکنم

■

با من چه کردی تا باورم شه رفتن عذابه، موندن عذابه
تو باورامو تغییر دادی، تغییر یک مرد یک انقلابه