آغا محمد خان

آواز: فرزاد فتاحی

ترانه: روزبه بمانی

ملودی: فرزاد فتاحی

تنظیم: فرزاد فتاحی

 

آغا محمد خان سلام!
من لطفعلی خان شمام!

آغا محمد خان سلام!
آقای دور از اتهام!
پشت تو دنبال خدام!
شاهی شما و من غلام!

حرف از من آسون می کشی
دنیامو به خون می کشی
ما غربتی ها رو واسه اینه به تهرون میکشی

من حاکم شیرازی ام!
بازم به صلابم بکش چون من به مرگم راضیم

آغا محمد خان، بدم!
آتیش به دنیاتون زدم
حکم همایونی چیه؟
من لطفعلی مرتدم!

چی خواب می بینی برام؟
آغا محمد خان سلام

چشمامو در آوردی و
قدرت بدست آوردی و
ناموس ما رو بردی و
آغا محمد خان سلام!

آغا محمد خان، شما!
آغا محمد خان، خدا!
آغا محمد خان کجا؟
آغا محمد خان چرا؟

تو خواجه ی این سرزمین!
من خاک پای تو، همین!
هه! کار دنیا رو ببین!

سرباز پاک میهنم
طوق شما رو گردنم
هر جا که گفتی بردنم
دستامو کندی از تنم

اینجا به دستور شما
رو ما تمرکز می کنن
اسطبل بوناتون به ما
دائم تجاوز می کنن

حالا که از بخت خوشم دست تو افتاده زمان
آغا محمد خان، امان!
آغا محمد خان، امان!

 

ماشین

آواز: راما و فرزاد فتاحی

ترانه: فرزاد فتاحی

ملودی: فرزاد فتاحی

تنظیم: فرزاد فتاحی

 

پشت بخار شیشه ماشین کسی نیست
میشه همو مثل دو تا آدم بغل کرد
هیچ عابری مارو نمی بینه عزیزم
هر عقده ای رو میشه با یک بوسه حل کرد

وا کن موهاتو پخش شه عطر تو ماشین
انگار نامرئی شدیم از پشت شیشه
کولاکه بیرون زود ها کن توی دستام
داغی خودت، ژاکت تنت کردی که چی شه؟

اینجا تو سلول خصوصی من و تو
از تو درا بسته ست تا آزاد باشیم
هر جا در زندون در آزاد راهه
باید تو آزادی پر استعداد باشیم

آغوش یعنی از حرارت گر گرفتن
حتی تو شبهایی که ماشین سرد باشه
انقدر باید توی آغوشم بمونی
تا این محیط با تن ما همدما شه

هر جا سرانگشتات موهاتو درو کرد
یک مزرعه احساس تو ماشین جا شد
این رقص ناخونای رنگی لای موهات
رنگی تر از رقصیدن پروانه ها شد

اینجا میون کوچه های شهر قطبی
آغوش تو یک سرزمین گرمسیره
هیچ عابری ما رو نمی بینه عزیزم
ای کاش این حالو کسی از ما نگیره

 

گل سینه

آواز: فرزاد فتاحی

ترانه: فرزاد فتاحی

ملودی: برگرفته از موسیقی فولکلور یونان

تنظیم: فرزاد فتاحی

 

نمازم عطر گل سینتُ گرفت و
آبی گنبدا رو تو چشم تو دیدم
پیشونیمُ جای مُهر رو یه دگمت
کبودتر کردم و از قبله بریدم

محشر آغوش تو ترک کردنی نیست
حرارتت هوا رو بی نظیر کرده
مرز بهشت آینه قدی اتاقه
که عکس اندام تو رو تکثیر کرده

کوچیک میشه مردمکهام از انعکاس
اشعه ی برفی پوست تنت رو تنم
قلب من اسم تو رو جای خون فواره کرد
تا نزدیکتر به من شی از رگ گردنم

با عرق شرم تو تا وضو گرفتم
غربت این خونه برای من وطن شد
بند گلوبند تو رو تسبیح کردم
دامن تو مخمل سجاده ی من شد

یه جایی تو زمان معلق شیم با هم
جایی که روی ما زمان بی تأثیره
یه جا میون خلأ و خلسه که بازم
نمازم عطر گل سینتُ بگیره

 

شیمیایی

آواز: فرزاد فتاحی

ترانه: فرزاد فتاحی

ملودی: فرزاد فتاحی

تنظیم: فرزاد فتاحی

 

منو می شناسی اصلا بابا؟
این مهم هست اصلا من کی ام؟
با غریبه ها خودی تر از من
فرض کن پس یه ملاقاتیم!

سنگرم خالیه… همسنگر باش
من یه بچه از نسل آژیرم
تو به دیروز خودت مدیونی
از خودت حقتو پس می گیرم

شیمیایی شده این شهر، پدر
خونه مُهر بایگانی خورده
ماسک و این غربت آسایشگاه
چی به روز حافظَت آورده؟

مرتضایی یا رضا یا واروژ؟
هیشکی حتی اسمتم یادش نیست
مام شیرین وطن بی وقفه
فکر سرفه های فرهادش نیست

از جزیره ی خودت خارج شو
!منو توی قایقت پیدا کن
من صدای خواهش یک موجم
قلبتو رو به خودی دریا کن

منو قدّ ارزشاتون بشناس
قدّ جنگ و خردل و بمبارون
بغضتو رو شونه هام شلیک کن
روتو سمت پسرت برگردون

مادرم شونه به شونت آب شد
رفقاتون شونه خالی کردن
آبروی تو رو دائم وقف
حمله های احتمالی کردن

تو هوای جبهه تونو داری
پشت گرمیت به یک جبهه هواست
پشت کردن به تو پشت جبهه
بسکه هر روز برات عاشوراست

کوش اون برادری که تو به جاش
نقطه جوشُ تو ریه ت حس کردی؟
بگو این یه هفته هر شب چند بار
اشهدُ تو گلو خس خس کردی؟

نسل من که تا ابد درگیر
حل جدولا و سرگرمیان
آخه این برادرای دلسوز
کی از خجالتت در میان؟

 

صاحبعزا

آواز: فرزاد فتاحی

ترانه: فرزاد فتاحی

ملودی: فرزاد فتاحی

تنظیم: فرزاد فتاحی

 

ببین تا بچه مونو سقط کردیم
چه جوری گاو و بره سربریدن!
چراغونیه امشب توی کوچه
تو رو امروز با کی عقد میدن؟

تو رو امروز با کی عقد میدن؟
کدوم حجله تو رو میدزده از من؟
نگاه کن! بچه مونو سقط کردیم
به تو اما همه تبریک میگن!

نشد ما صاحب اون بچه باشیم
“عسل” افتاد تا صاحبعزا شم
شکنجم داد فکر اینکه باید
پدر باشم ولی بابا نباشم

زبون بی حجاب این مردم
ما رو انگشتنمای یک محل کرد
شتک زد خون بچه م رو تن ماه!
چطوری میشه این ماهو عسل کرد؟

گلوی تشنه فریاد من از
کویر بغض من سیراب میشه
بخواب آروم تو آغوش مردت
یه امشب حجله تون بی خواب میشه!

تموم آدما همدستن اینجا
کدوم دستی برامون نسخه پیچید؟
من از قلب خودم رودست خوردم
که از قلبت بهم هیچی نماسید

 

پناهنده

آواز: فرزاد فتاحی

ترانه: ماها و فرزاد فتاحی

ملودی: فرزاد فتاحی

تنظیم: فرزاد فتاحی

 

مثه زنجیریا میمونم امشب ولی با قرص ِ خواب آروم میشی
کسی جز تو کنار ِ من نمونده از امشب از منم محروم میشی
چه سخته پا پیاده بی تورفتن چه سخته آدم از آدم جداشه
چجوری قلبم و راضی کنم تا
به قلبت زهر ِ تنهایی نپاشه
پشیمونم اگه تورو شکستم چقدر این جدایی گریه داره
شاید عکسهای ِ دوتایی بتونه
تورو گاهی از این حالت در آره

اگه دلتنگ شم تنگ ِ غروبا کنار ِ پنجره خیره بشینم
واسه اینه که شاید اتفاقی
تو این کوچه تورو بازم ببینم

به آغوشم مگه محرم نبودی که آغوشت پناهندم نمیکرد
منو شکستی اما این شکستن
غرور و از وجودم کم نمیکرد

گذشته تو سرم تکرار میشه کجا دنبال ِ آیندم بگردم؟!
یه عمری سخت جنگیدم بمونم
به رفتارت ولی عادت نکردم
پشیمونم اگه تورو شکستم.چقدر این جدایی گریه داره
شاید عکسهای ِ دوتایی بتونه
تورو گاهی از این حالت در آره

اگه دلتنگ شم تنگ ِ غروبا کنار ِ پنجره خیره بشینم
واسه اینه که شاید اتفاقی
تو این کوچه تورو بازم ببینم