
توفانی
توفانی
آواز: فردین ناجی
ترانه: فرزاد فتاحی
ملودی: فردین ناجی
تنظیم: فرزاد فتاحی


منو می شناسی اصلا بابا؟
این مهم هست اصلا من کی ام؟
با غریبه ها خودی تر از من
فرض کن پس یه ملاقاتیم!
سنگرم خالیه… همسنگر باش
من یه بچه از نسل آژیرم
تو به دیروز خودت مدیونی
از خودت حقتو پس می گیرم
شیمیایی شده این شهر، پدر
خونه مُهر بایگانی خورده
ماسک و این غربت آسایشگاه
چی به روز حافظَت آورده؟
مرتضایی یا رضا یا واروژ؟
هیشکی حتی اسمتم یادش نیست
مام شیرین وطن بی وقفه
فکر سرفه های فرهادش نیست
از جزیره ی خودت خارج شو
!منو توی قایقت پیدا کن
من صدای خواهش یک موجم
قلبتو رو به خودی دریا کن
منو قدّ ارزشاتون بشناس
قدّ جنگ و خردل و بمبارون
بغضتو رو شونه هام شلیک کن
روتو سمت پسرت برگردون
مادرم شونه به شونت آب شد
رفقاتون شونه خالی کردن
آبروی تو رو دائم وقف
حمله های احتمالی کردن
تو هوای جبهه تونو داری
پشت گرمیت به یک جبهه هواست
پشت کردن به تو پشت جبهه
بسکه هر روز برات عاشوراست
کوش اون برادری که تو به جاش
نقطه جوشُ تو ریه ت حس کردی؟
بگو این یه هفته هر شب چند بار
اشهدُ تو گلو خس خس کردی؟
نسل من که تا ابد درگیر
حل جدولا و سرگرمیان
آخه این برادرای دلسوز
کی از خجالتت در میان؟

ببین تا بچه مونو سقط کردیم
چه جوری گاو و بره سربریدن!
چراغونیه امشب توی کوچه
تو رو امروز با کی عقد میدن؟
تو رو امروز با کی عقد میدن؟
کدوم حجله تو رو میدزده از من؟
نگاه کن! بچه مونو سقط کردیم
به تو اما همه تبریک میگن!
نشد ما صاحب اون بچه باشیم
“عسل” افتاد تا صاحبعزا شم
شکنجم داد فکر اینکه باید
پدر باشم ولی بابا نباشم
زبون بی حجاب این مردم
ما رو انگشتنمای یک محل کرد
شتک زد خون بچه م رو تن ماه!
چطوری میشه این ماهو عسل کرد؟
گلوی تشنه فریاد من از
کویر بغض من سیراب میشه
بخواب آروم تو آغوش مردت
یه امشب حجله تون بی خواب میشه!
تموم آدما همدستن اینجا
کدوم دستی برامون نسخه پیچید؟
من از قلب خودم رودست خوردم
که از قلبت بهم هیچی نماسید

مثه زنجیریا میمونم امشب ولی با قرص ِ خواب آروم میشی
کسی جز تو کنار ِ من نمونده از امشب از منم محروم میشی
چه سخته پا پیاده بی تورفتن چه سخته آدم از آدم جداشه
چجوری قلبم و راضی کنم تا
به قلبت زهر ِ تنهایی نپاشه
پشیمونم اگه تورو شکستم چقدر این جدایی گریه داره
شاید عکسهای ِ دوتایی بتونه
تورو گاهی از این حالت در آره
اگه دلتنگ شم تنگ ِ غروبا کنار ِ پنجره خیره بشینم
واسه اینه که شاید اتفاقی
تو این کوچه تورو بازم ببینم
به آغوشم مگه محرم نبودی که آغوشت پناهندم نمیکرد
منو شکستی اما این شکستن
غرور و از وجودم کم نمیکرد
گذشته تو سرم تکرار میشه کجا دنبال ِ آیندم بگردم؟!
یه عمری سخت جنگیدم بمونم
به رفتارت ولی عادت نکردم
پشیمونم اگه تورو شکستم.چقدر این جدایی گریه داره
شاید عکسهای ِ دوتایی بتونه
تورو گاهی از این حالت در آره
اگه دلتنگ شم تنگ ِ غروبا کنار ِ پنجره خیره بشینم
واسه اینه که شاید اتفاقی
تو این کوچه تورو بازم ببینم

نمی دونی چه دردی بود!
عذاب بی تو خوابیدن
تحمل کردن ساعت
رو دیوار سکوت من
خیالم پیش تو بود و
نگاهم روی درز طاق
فقط گاهی دلم خوش بود
به این موها رو این سنجاق
شاید حال تو باعث شه
بازم اون مرد قبلی شم
بدون تو مگه می شه؟
منِ ولگرد، اهلی شم
چقد خوبه که برگشتی!
چه زیباتر شدی این بار!
عجب خوشرنگن این موها!
“اونو” از روسرت وردار!
تو خواب این روزُ می دیدم
همیشه توی این سالا
که برگشتی و من می گم:
حلاله بوسه از حالا!
تموم مدت، این روزا
تموم زندگیم این بود:
یه لیوان چایی تلخ و
یه نخ سیگار زیر هود
ریه م پُر می شد از آه و
شبام از دود و تنهایی
واسه مَردت همین بسّه
که تو این لحظه اینجایی
نگاهت می گه می تونی
از امشب پیش من باشی
بخوابی پیشم و فردا
تو آغوش خودم پاشی


گاهی وقتا سبز می شی
پشت یک چراغ قرمز
منو نرم می کنی با
جمله های متناقض
توی دستات جعبه کبریت
چن تا چسب زخم چینی!
چن تا سیم ظرفشویی
دست من کتاب دینی!
پول من چرک کف دست
کف دستات پر پینه
تو کجا مدرسه می ری؟
سمت شهرک!؟ کوی کینه!؟
تیتر یک نشریه می شی
تیترها تکان دهنده ست:
« کودکی به اسم ژاله
مورد تجاوز یک
پیرمرد شصت ساله»!
شکر! جام امنه تو ماشین…
جای کفش جوراب پاته
کل پولی که می گیری
خرج تریاک باباته
وقتی که ما همه خوابیم
وقتی که کبودی از تب
چی به روز تو میارن؟
کی می فهمه آخر شب؟
چه اهمیتی می دن؟
مردم یه شهر بیمار
توی یک نقطه محروم
جون بدی کنج یه انبار…


محرم
آواز: فرزاد فتاحی
ترانه: فرزاد فتاحی
ملودی: فرزاد فتاحی
تنظیم: فرزاد فتاحی
من برای تو کیَم؟ ، یه مترسک یا یه مرد؟
قلب ِ من می گیره از عادت ِ پمپاژ ِ درد
عین ِخواب ِ بعد ِ ظهر عادتت بودم یه روز
گوشه گیری می کنی، دوستت دارم هنوز
کاش تو آغوشت می شد عقده مو خالی کنم
بی هماغوشی بهت حسمو حالی کنم
تا بغل می گیرمت ، گم می شی تو فکر ِ چی؟
محرمم کن با تنت ، قد ِ من آلوده شی
می بری حال ِ منو سمت ِحال ِ اعتیاد
من چه جوری تا کنم ، آدمت یادت بیاد؟
چند تا دکمه فاصله س بین ِ منطق تا جنون؟
من حریص ِ عطرتم ، امشبم پیشم بمون
تا بغلت می گیرمت ، گم می شی تو فکر ِ چی؟
محرمم کن با تنت ، قد ِ من آلوده شی
می بری حال ِ منو سمت ِحال ِ اعتیاد
من چه جوری تا کنم ، آدمت یادت بیاد؟
